امروز  سر کلاس حسابان  بالاخره   احساس  کردم  شاگردانم  ذهن  شان  آماده پذیرش

         چیزی  به  اسم  " حسابان "  شده.

      عبوس  بودنم  در جلسه قبل  وادارشان کرده   بود  این  بار  در س   بخوانند ........  و خوانده

      بودند ..........   

       بدی  مشاور  بودن  و  هم زمان  دبیر  بودن  و هم زمان  خیلی  چیز های دیگر  بودن

       باعث  شده  مدتها  نتوانم  سر شاگردانم  " هوار "  بزنم    .

       دوستی  دارم  که  می گفت  هر زمان  که  سر  کلاس  می رود  اصلا  به  شرایط  روانی

       شاگردانش  توجه  نمی  کند و   درسش   را  می دهد.

       برعکس  این  روز های من  که  شرایط   روانی  تک تک  شاگردانم  برایم  سر  کلاس  مهم  است.

       نمی دانم  کداممان  درست  رفتار  می کردیم ............  اما  من  در  موفقیت  هر  دو  روش

         شک  ندارم .  هم  من  از  روشم  رضایت  دارم  و  هم  او  دبیر  موفقی  است.

        موضوع  انتخاب  یکی  از  این  دو  تا  روش است .  که  من  دومی  را  برگزیده ام.

         پی نوشت: امروز  در پمپ  بنزین  حداقل  ۱۰  نفر  ازم  خواستند  که  سه  چهار  لیتر    بنزین   به

         آنها  بدهم ........... و  من  شرمنده  همه  شان  شدم .

          یکی  گفت  چهر  لیتر  بنزین  به  هر قیمتی  می خرم. و  من  نفهمیدم  به  هر قیمتی

          یعنی  چه؟ 

          و من  نمی فهمم  که  چرا  باید  مردم  دائم  دست  نیاز  به  سوی این  و  اون  دراز  کنند.

         و  چرا  توپ   دائم  در  زمین  مردم  است.

           یا  شاید  شرایط  تهران  اینطور  شده  و  در  شهرستان ها  به  دلیل  توجهات  فراوان  دولت

           از  دو سال   پیش   شرایط  بهتر  است!!!

           نمی دانم  حتما  این  ریاضت  کشیدن  ها  آخرش  چیزی  به  همراه  دارد   .......

           شاید  هم  ما  لایق  این  شرایطیم.  یا  شاید  هم  زندگی  یعنی  همین....... و  دیگر  هیچ.

         پی نوشت: حاضرم  شرط  ببندم  پرویز  مشرف  برای  حفظ  قدرت  در  روزهای  آینده  هر کاری 

         خواهد  کرد .  هر کاری.......... من تازه فهمیده ام که  آنهایی که  رئیس  چمهور  می شوند  را  نباید

          دست کم  گرفت!!!

        ...... Iran is a country with 7000 years of glorious

در  وبگردی های  این  روز هایم  رسیدم  به جایی  که  در  آن  دوستانی  اعتراض  داشتند  به

اینکه  چرا  نام  ایران  در  لیست  کشور های  یا هو  نیست.....

 گویا  اکنون  عده ای  دست  به  دست  هم  داد ه اند  و  قرارشده  یک  بمب  گوگلی  برای  یاهو 

بفرستند .............  پرداختن  به این  موضوع  هر چند  در  نوشته  های  من  در  فرایند  جایی 

ندارد  .......  اما  مشابهتی  با  برخی رفتار های  شاگردان  در  مدارس دارد....  مثال  می زنم

در  زمان  دانش آموزی  اگر  یک  روز  جلوی  درب  مدرسه  سرایدار  نباشد ......  یا  اگر  یک  روز

یک  زنگ  دبیری  غیبت  داشته  باشد  معمولا  شاگردان  تصمیم  جمعی  می گیرند و آن  روز  را

تعطیل  می کنند..... یا  مثلا  در  مورد  برخی از  تصمیمات  مسئولان  مدرسه  جبهه  می گیرند.

همین شاگردان  متحد   ......  چند  سال  بعد  ......... وقتی  در  محیط  کار  قرار  می گیرند .....

یا " زیر آب  "هم  را  می زنند .........  یا  یکدیگر  را  در  کار  و  محیط کاری  "حذف  "می کنند.

و معمولا  برای  چندر غاز  حقوق  بیشتر .

آنها  همکارانشان  اخراج  می شوند  و  دم  نمی زنند............

کار  فرما یان  هر طور دلشان  بخواهد  با  آنها  رفتار  می کنند و  دم  نمی زنند.

جایی  را  سراغ  داشتم  که  در پایان  هر  سال  از  کارمندانش  رسید  می گرفت  که

کلیه  حق و حقوقشان را  تمام وکمال  گرفته اند...

و کسی دم  نمی زد ........ تازه برخی از پرسنل  برای  آقای دکتر .. رئیس  ...  ترشی و غذا و ...

هدیه  و ...  هم  می گرفتند.

من  نمی فهمم   که  این  اتجاد  های دانش آموزی  .......  چه طور  وقتی  منافع  فردی  وسط  می آید

به  این تندی  رنگ  می بازد.....؟؟  انها   تازمانی که خرجشان  را پدرانشان  می دهند  با  هم

اتحاد  دارند............!!! 

و حالا  در  مورد  دوستانی  که  در  فضای  مجازی  متحد  می شوند و  یک  روز  می نویسند

" من  سایتم  را  ثبت  نمی کنم "

" یک  روز  می نویسند   به  یا هو  اعتراض  کنیم "

و  .........

به  نظرم  بهتر است  کمی  به  این  فکر  کنند  که  سایت  یاهو یک  سایت خصوصی است

و مدیران   این سایت   بر  مبنای  منافع شان  تصمیم  می گیرند .........   

به نظرم  اینگونه  اعمال فشار  بر  مدیران این سایت   مثل  آویزون شدن از کسی است  که

نمی خواهدت ...   در این حرکت  قدرتی  به چشم  نمی خورد .

مثل  کارمندی  که   دارد اخراج  می شود و    در حال خواهش از مدیری است  او را به خاطر

محبوبیت بیش  از حد  نزد افکار عمومی  دارد اخراج  می کند..... و نه دلیل دیگری .

در این  حالت   به نظرم   این  قدرت  است  که  حرف می زند و نه  منطق .

متاسفانه  اینجا بیش از این  نمی توان نوشت ..... چون فرایند  یک وبلاگ آموزشی  است  و نه

سیاسی......... .

و

فعلا  گور بابای یاهو   ...  اگه  ایمیل    هم  برای ایران بسته شد ... جی میل  می زنیم

اگه  گوگل  هم کلا  به ایران  سرویس  نداد  ..... گور بابای  همشون ...ما  چون  ملتی با یک

تمدن  بسیار بسیار قدیمی هستیم ..اگر پاش  بیافته  با  دود  به  هم علامت میدیم....

ما

در عصر احتمال بسر ميبريم

در عصر شک و شايد

در عصر پيش بيني وضع هوا

از هر طرف که باد بيايد

در عصر قاطعيت ترديد

عصر جديد

عصري که هيچ اصلي

جز اصل احتمال، يقيني نيست

اما من

بي نام تو 
 

      حتي 
 

         يک لحظه احتمال ندارم

چشمان تو

عين اليقين من

قطعيت نگاه تو 
 

                  دين منست

من از تو ناگزيرم

من

بي نام ناگزير تو می‌ميرم

                                قیصر امین پور

.....................................................................................................................

 پی نوشت:بهترین  مرگ  مرگی است  که  پشت میز کارت بمیری............ یا عاشق  باشی و بمیری.